”Οι Αδιάφθοροι”, Νίκος Εγγονόπουλος

70,00

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Αναπαραγωγή του έργου ”Οι Αδιάφθοροι”, 1967 του Νίκου Εγγονόπουλου σε βαμβακερό μουσαμά με ψηφιακή εκτύπωση και ματ βερνίκι προστασίας.

Εγγονόπουλος Νίκος (Αθήνα 1907-1985)
Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με δασκάλους τους Κ. Παρθένη, Δ. Μπισκίνη, Θ. Θωμόπουλο και Γ. Κεφαλληνό. Ταξίδεψε και μαθήτευσε σε ευρωπαϊκές χώρες, γνωρίζοντας τα σύγχρονα ρεύματα στην τέχνη, ενώ παράλληλα, ήλθε σε επαφή με τη βυζαντινή και μεταβυζαντινή τέχνη μέσα από τη μαθητεία του στον Φ. Κόντογλου και τον Α. Ξυγγόπουλο. Το 1967 διορίστηκε καθηγητής στην έδρα της ζωγραφικής στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Μετσόβειου Πολυτεχνείου. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ομάδας Αρμός. Ακολουθώντας το πνεύμα της εποχής, είδε στη βυζαντινή τέχνη στοιχεία από τον ευρωπαϊκό μοντερνισμό. Στο έργο του ανιχνεύονται επιρροές της μεταφυσικής ζωγραφικής του De Chirico, του κύκλου του Dali και του σουρεαλισμού, ο οποίος προσαρμόστηκε στο τοπικό ελληνικό πνεύμα και σε σχέση με την εκδοχή της ελληνικότητας. Η αυτόματη γραφή αιτιολογεί τη συνάρθρωση, με ρεαλιστική πραγμάτευση, ανόμοιων στοιχείων στα έργα του και τη νοηματοδότησή τους από συμφραζόμενα με συμπτωματική προέλευση, συνθέτοντας μια παράθεση συμβόλων που παραπέμπουν στη μυθολογία και σε διάφορες περιόδους της ελληνικής ιστορίας, από την αρχαιότητα έως το Βυζάντιο, τα νεότερα χρόνια και τη σύγχρονη εποχή, η ερμηνεία τους, όμως, βασίζεται σε λειτουργίες του ασυνείδητου. Με το έργο έγινε ο βασικός εκπρόσωπος μιας ιδιότυπης ελληνότροπης αντίληψης του υπερρεαλισμού. Το έργο του παρουσιάστηκε σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα, την Ευρώπη και την Αμερική. Συμμετείχε στις Mπιενάλε Βενετίας 1954 και Σάο Πάολο 1955. Αναδρομικές διοργανώθηκαν στην Εταιρεία Σπουδών Μωραΐτη 1977 και την Εθνική Πινακοθήκη 1983. Του απονεμήθηκε το Α΄ βραβείο Ποίησης του Υπουργείου Παιδείας 1958 και ο Χρυσός Σταυρός του Γεώργιου Α΄ 1966 για το ζωγραφικό του έργο.

ΜΕΓΕΘΟΣ:
55 (Υ) x 45 (Π) εκ. χωρίς κορνίζα
ΚΩΔΙΚΟΣ